Bexsero – szczepionka przeciw meningokokom Szczepionka, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 ml


Recepta: 11000000005170907672

Dane wystawiającego receptę: nazwa poradni lub praktyki lekarskiej, adres, telefon, REGON


Świadczeniodawca
Pacjent

Dane
imię nazwisko,
adres

Pesel
R.p.

Lek nie podlega refundacji.

Wirtualna recepta nieaktywna

Bexsero – szczepionka przeciw meningokokom Szczepionka, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 ml

Bexsero to szczepionka przeciw meningokokom grupy B (rDNA) w postaci zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Preparat przeznaczony jest dla niemowląt od 2. miesiąca życia, starszych dzieci oraz osób dorosłych i stosowany w celu ochrony przed chorobami wywoływanymi przez bakterie Neisseria meningitidis z grupy B. Wspomniane bakterie mogą wywoływać ciężkie, niekiedy zagrażające życiu zakażenia, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy zatrucie krwi zwane posocznicą. Szczepionki Bexsero należy zawsze używać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

371,35

Kategorie:
NA RECEPTĘ » Leki na B

Wskazaniem do stosowania szczepionki Bexsero jest czynne uodparnianie dzieci w wieku od 2. miesięcy i starszych oraz osób dorosłych przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis grupy B. Mogą one wywołać poważne w skutkach, niekiedy zagrażające życiu zakażenia, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie warstwy osłaniającej mózg i rdzeń kręgowy) czy posocznica (zatrucie krwi). Przy szczepieniu należy rozważyć wpływ chorób inwazyjnych w różnych grupach wiekowych oraz zróżnicowaną epidemiologię antygenu dla szczepów z grupy B w różnych obszarach geograficznych. Szczepionkę należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.
Szczepionka Bexsero przeciw meningokokom grupy B (rDNA), złożona, adsorbowana zawiera cztery różne składniki uzyskane z powierzchni bakterii Neisseria meningitidis z grupy B. Działanie szczepionki Bexsero polega na wybiórczej stymulacji naturalnego układu odpornościowego organizmu szczepionej osoby. Uodpornienie z zastosowaniem preparatu Bexsero ma na celu stymulację wytwarzania przeciwciał bakteriobójczych rozpoznających szczepionkowe antygeny NHBA, NadA, fHbp i PorA P1.4 (immunodominujący antygen składnika OMV) i posiadających oczekiwane działanie ochronne przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej (IMD). Wynikiem tego jest ochrona przed chorobą. Jak każda szczepionka, Bexsero może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 pacjentów), do których wystąpienia może dojść po przyjęciu szczepionki Bexsero (zgłaszane we wszystkich grupach wiekowych), to: ból/tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie skóry w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk skóry w miejscu wstrzyknięcia, stwardnienie skóry w miejscu wstrzyknięcia. Po przyjęciu szczepionki mogą również wystąpić wymienione poniżej działania niepożądane. U niemowląt i dzieci do 10. roku życia: • bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów): gorączka (≥38°C), brak apetytu, tkliwość lub dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia (w tym ciężka tkliwość w miejscu wstrzyknięcia definiowana jako płacz w przypadku poruszenia kończyną, w którą wykonano zastrzyk), bolesność stawów, wysypka skórna (dzieci w wieku od 12 do 23 miesięcy) (niezbyt często po podaniu dawki uzupełniającej), senność, drażliwość, nietypowy płacz, wymioty, biegunka, ból głowy, • często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów): wysypka skórna (niemowlęta i dzieci w wieku od 2 do 10 lat), • niezbyt często (dotyczy nie więcej niż 1 na 100 pacjentów): wysoka gorączka (≥40°C), drgawki (w tym drgawki gorączkowe), wymioty (po podaniu dawki uzupełniającej), suchość skóry, bladość (rzadko po podaniu dawki uzupełniającej), • rzadko (dotyczy nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów): choroba Kawasaki mogąca obejmować takie objawy, jak gorączka trwająca przez pięć lub więcej dni w powiązaniu z wysypką na tułowiu, po której niekiedy następuje złuszczanie naskórka z dłoni i palców, obrzęk gruczołów szyjnych, zaczerwienienie oczu, ust, gardła i języka, swędząca wysypka, wysypka skórna. U młodzieży od 11. roku życia i osób dorosłych: • bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów): ból w miejscu wstrzyknięcia uniemożliwiający wykonywanie codziennych zajęć, ból mięśni i stawów, nudności, złe samopoczucie ogólne, ból głowy.
Przeciwwskazaniem do stosowania szczepionki Bexsero jest uczulenie na substancje czynne lub na którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Przed przyjęciem szczepionki Bexsero lub podaniem jej dziecku należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli: • pacjent cierpi na ciężkie zakażenie przebiegające z wysoką temperaturą ciała. W takim przypadku szczepienie zostanie odroczone. Występowanie lżejszego zakażenia, na przykład przeziębienia, nie powinno wymagać odroczenia szczepienia, ale przed zastosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki, • pacjent cierpi na hemofilię lub jest inny powód, który może uniemożliwić prawidłowe krzepnięcie krwi, na przykład leczenie środkami rozrzedzającymi krew (przeciwzakrzepowymi). Przed zastosowaniem szczepionki należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki, • dziecko urodziło się przedwcześnie (przed lub w 28. tygodniu ciąży), szczególnie jeśli wystąpiły u niego problemy z oddychaniem, należy powiedzieć o tym lekarzowi. U takich dzieci w ciągu pierwszych 3 dni po szczepieniu mogą częściej występować krótkotrwałe przerwy w oddychaniu lub nieregularne oddechy, dlatego mogą one wymagać szczególnej obserwacji, • pacjent jest uczulony na antybiotyk kanamycynę. Jeśli szczepionka zawiera kanamycynę, jej stężenie jest bardzo niskie. Jeśli pacjent może być uczulony na kanamycynę, należy przed zastosowaniem szczepionki zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Należy również poinformować lekarza lub pielęgniarkę o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, o lekach, które pacjent planuje przyjmować, a także o innych przyjmowanych ostatnio szczepionkach. W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem szczepionki Bexsero należy poradzić się lekarza. Lekarz może zalecić zastosowanie szczepionki Bexsero, jeśli istnieje ryzyko narażenia ciężarnej kobiety na zakażenie meningokokowe. Szczepionkę Bexsero należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
Szczepionkę Bexsero podaje pacjentowi lekarz lub pielęgniarka. Szczepionkę wstrzykuje się domięśniowo, zazwyczaj w udo w przypadku niemowląt lub ramię w przypadku dzieci, młodzieży i dorosłych. Należy stosować się do instrukcji lekarza lub pielęgniarki, aby pacjent mógł ukończyć wymagany cykl szczepień, odpowiadający konkretnej grupie wiekowej. Niemowlęta w wieku 2 miesięcy do 5 miesięcy powinny otrzymać początkowy cykl trzech zastrzyków szczepionki, po którym nastąpi podanie czwartego zastrzyku (dawki uzupełniającej). • Pierwszą dawkę należy podać w wieku 2 miesięcy. • Odstępy pomiędzy wstrzyknięciami powinny wynosić co najmniej 1 miesiąc. • Czwarte wstrzyknięcie (dawka uzupełniająca) zostanie podane w wieku między 12 a 15 miesięcy. W przypadku opóźnienia dawka uzupełniająca nie powinna być podana później niż w wieku 24 miesięcy. Nieszczepione niemowlęta w wieku 6 do 11 miesięcy powinny otrzymać dwa wstrzyknięcia, po których nastąpi podanie trzeciego wstrzyknięcia (dawki uzupełniającej). • Odstępy pomiędzy zastrzykami powinny wynosić co najmniej 2 miesiące. • Trzecie wstrzyknięcie (dawka uzupełniająca) zostanie podane w drugim roku życia, z zachowaniem odstępu co najmniej 2 miesięcy od drugiego zastrzyku. Dzieci w wieku 12 do 23 miesięcy powinny otrzymać dwa wstrzyknięcia, po których nastąpi podanie trzeciego wstrzyknięcia (dawki uzupełniającej). • Odstęp pomiędzy wstrzyknięciami powinien wynosić co najmniej 2 miesiące. • Trzecie wstrzyknięcie (dawka uzupełniająca) zostanie podane z zachowaniem odstępu 12-23 miesięcy od drugiego wstrzyknięcia. Dzieci w wieku od 2 do 10 lat powinny otrzymać dwa wstrzyknięcia. Odstęp pomiędzy wstrzyknięciami powinien wynosić co najmniej 2 miesiące. Młodzież (w wieku od 11 lat) i dorośli powinni otrzymać dwa wstrzyknięcia szczepionki. Odstęp pomiędzy wstrzyknięciami powinien wynosić co najmniej 1 miesiąc. Brak dostępnych danych dla osób dorosłych w wieku powyżej 50 lat. Należy spytać lekarza o radę, czy przyjęcie szczepionki Bexsero byłoby korzystne. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości dotyczących szczepionki Bexsero należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Szczepionka Bexsero nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak niektóre z możliwych objawów niepożądanych mogą tymczasowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jedna dawka szczepionki Bexsero (0,5 ml) zawiera substancje czynne: • rekombinowane białko fuzyjne NHBA ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B (50 mikrogramów), • rekombinowane białko NadA ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B (50 mikrogramów), • rekombinowane białko fuzyjne fHbp ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B (50 mikrogramów), • pęcherzyki błony zewnętrznej (OMV) ze szczepu NZ98/254 bakterii Neisseria meningitidis grupy B mierzone jako całkowita ilość białka zawierającego PorA P1.4 (25 mikrogramów). Pozostałe składniki szczepionki to: sodu chlorek, histydyna, sacharoza i woda do wstrzykiwań.

Kupujący Bexsero, 0,5 ml, zaw.do wstrzyk., 1 amp-strzyk.+igły
Kupowali również