Pramolan Tabletki powlekane, 50 mg, 56 sztuk


Recepta: 11000000005170907672

Dane wystawiającego receptę: nazwa poradni lub praktyki lekarskiej, adres, telefon, REGON


Świadczeniodawca
Pacjent

Dane
imię nazwisko,
adres

Pesel
R.p.

Lek nie podlega refundacji.

Wirtualna recepta nieaktywna

Pramolan Tabletki powlekane, 50 mg, 56 sztuk

Pramolan to lek w postaci tabletek znajdujący zastosowanie w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych i zaburzeń występujących pod postacią somatyczną. Swoje właściwości przeciwlękowe i uspokajające zawdzięcza substancji czynnej o nazwie opipramolu dichlorowodorek, która należy do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Pramolan ułatwia zasypianie, znosi stany przygnębienia i poprawia samopoczucie.

35,19

Wskazaniem do stosowania leku Pramolan są zaburzenia lękowe uogólnione i zaburzenia występujące pod postacią somatyczną, co oznacza fizyczny dyskomfort niezwiązany lub niedostatecznie związany z zaburzeniami narządowymi. Lek Pramolan jest przeznaczony przede wszystkim dla dorosłych pacjentów. U dzieci może być stosowany pod ścisłą kontrolą lekarza.
Pramolan jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym wykazującym działanie uspokajające i przeciwlękowe. Preparat znosi stany przygnębienia, poprawia nastrój oraz ułatwia zasypianie. W swoim działaniu bazuje na substancji czynnej o nazwie opipramolu dichlorowodorek. Opipramol wykazuje duże powinowactwo do receptorów sigma (typ 1 i typ 2) i działa antagonistycznie na receptory histaminowe typu 1. Powinowactwo do receptorów serotoninowych typu 2A, dopaminowych typu 2 i receptorów alfaadrenergicznych jest mniejsze.W przeciwieństwie do strukturalnie podobnych trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, opipramol ma małą aktywność antycholinergiczną i nie hamuje wychwytu zwrotnego serotoniny ani noradrenaliny. Opipramol poprzez receptory sigma moduluje układ NMDA. Jak każdy lek, Pramolan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas stosowania leku odnotowano występowanie następujących działań niepożądanych: Często (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów): • zmęczenie, uczucie suchości w ustach i zatkanego nosa (szczególnie na początku leczenia); • niedociśnienie i spadki ciśnienia krwi związane ze zmianą pozycji ciała (szczególnie na początku leczenia). Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów): • zawroty głowy, senność, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia akomodacji, drżenia, zwiększenie masy ciała, odczucie pragnienia; • przyspieszone bicie serca, palpitacje; • zaparcia; • skórne reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka); • zaburzenia wytrysku, zaburzenia erekcji. Rzadko (występują u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów): • stany pobudzenia, bóle głowy, parestezje (uczucie kłucia, palenia lub mrowienia w kończynach), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, stany splątania i delirium, (szczególnie związane z nagłym odstawieniem lub długotrwałym stosowaniem dużych dawek), pobudzenie, pocenie się, zaburzenia snu; • zapaść sercowo-naczyniowa, zaburzenia przewodzenia, nasilenie istniejącej niewydolności serca; • nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmieniony smak, niedrożność jelit porażenna (szczególnie w przypadku nagłego odstawienia leku lub długotrwałego leczenia dużymi dawkami); • obrzęki; • zatrzymanie moczu; • mlekotok. Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów): • mózgowe napady drgawkowe, zaburzenia koordynacji ruchów (ataksja, dyskinezy), niezdolność do nieruchomego siedzenia (akatyzja), choroby nerwów obwodowych (polineuropatie), nagła jaskra, niepokój; • ciężkie zaburzenia czynności wątroby, po długotrwałym leczeniu żółtaczka i przewlekłe uszkodzenie wątroby; • wypadanie włosów. Lek może spowodować zmiany w obrazie krwi i dlatego lekarz może zalecić przeprowadzenie badań kontrolnych krwi. W czasie leczenia mogą wystąpić: • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy (substancje, które wskazują jaka jest czynność wątroby); • zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (leukopenia); • brak granulocytów we krwi (agranulocytoza).
Przeciwwskazaniem do stosowania leku Pramolan jest uczulenie na opipramolu dichlorowodorek, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Ponadto nie należy stosować leku Pramolan jeśli pacjent: • uległ ostremu zatruciu alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi lub psychotropowymi; • ma ostre zatrzymanie moczu; • jest splątany (zdezorientowany), pobudzony, ma omamy i czasami ciężkie zaburzenia fizyczne (tzw. delirium); • ma jaskrę z wąskim kątem, która nie jest leczona; • ma rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu; • ma porażenną niedrożność jelita; • ma wcześniej istniejący blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia lub nadkomorowe i komorowe zaburzenia przewodzenia; • stosuje inhibitory MAO. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Nie należy pić alkoholu w trakcie leczenia lekiem Pramolan. Jednoczesne stosowanie z alkoholem może powodować senność. Lek można stosować u kobiet w okresie ciąży, jedynie wtedy, gdy zdaniem lekarza jest to bezwzględnie konieczne (szczególnie dotyczy stosowania w pierwszym trymestrze). Opipramol - substancja czynna leku - w niewielkich ilościach przenika do mleka ludzkiego. Nie należy przyjmować leku w okresie karmienia piersią lub należy przerwać karmienie piersią, jeśli przyjmowanie leku Pramolan jest bezwzględnie wskazane. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek Pramolan należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze do 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Lek Pramolan należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkę leku Pramolan ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Zwykle zalecana dawka u dorosłych wynosi 50 mg (1 tabletka) opipramolu dichlorowodorku rano i w południe oraz 100 mg (2 tabletki) opipramolu dichlorowodorku wieczorem. W zależności od skuteczności i tolerancji leku przez pacjenta, lekarz może zmniejszyć dawkę do 50 mg (1 tabletka) lub 100 mg (2 tabletki) opipramolu dichlorowodorku podawanych raz na dobę, zazwyczaj wieczorem lub zwiększyć dawkę do 100 mg (2 tabletki) opipramolu dichlorowodorku podawanych do trzech razy na dobę. Doświadczenie w stosowaniu opipramolu dichlorowodorku u dzieci jest niewielkie, dlatego leczenie może odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza. Dzieciom w wieku powyżej 6 lat podaje się zwykle 3 mg opipramolu dichlorowodorku na kilogram masy ciała. Maksymalnie 100 mg (2 tabletki) na dobę. Tabletki powlekane należy przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po posiłkach, popijając wodą. Ponieważ działanie opipramolu dichlorowodorku nie ujawnia się natychmiast, a zmiany nastroju występują stopniowo, lek należy stosować systematycznie przez co najmniej 2 tygodnie. Zalecany średni czas leczenia wynosi od 1 do 2 miesięcy. Istnieje prawdopodobieństwo, że podczas stosowania leku Pramolan zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn może być zaburzona. Z tego względu zaleca się sprawdzenie indywidualnej reakcji na lek przed prowadzeniem pojazdu lub obsługiwaniem maszyn.
Substancją czynną leku Pramolan jest opipramolu dichlorowodorek. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg opipramolu dichlorowodorku. Pozostałe składniki leku to: • rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 30, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian; • otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), laktoza jednowodna, makrogol, triacetyna, żółcień chinolinowa, lak (E104), indygotyna, lak (E132), żółcień pomarańczowa, lak (E110).

Kupujący Pramolan, 50 mg, tabl.powl., 56 szt
Kupowali również